ขอจำเริญพร ญาติโยมท่านผู้มีบุญทุกท่าน วันนี้อาตมาขอหยิบธรรมะจาก ธัมมเจติยสูตร มาฝาก เป็นพระสูตรที่น่าสนใจมาก เพราะไม่ได้พูดถึงธรรมะด้วยถ้อยคำยากๆ แต่พูดถึง “ธรรมะที่มองเห็นได้จากชีวิตของคน”

ธัมมเจติยสูตร : ธรรมะที่ต้องเห็นด้วยชีวิต

เรื่องมีอยู่ว่า พระเจ้าปเสนทิโกศล เสด็จไปยังอุทยานแห่งหนึ่ง เห็นสถานที่สงบร่มรื่น ก็ทรงระลึกถึงพระพุทธเจ้า จึงเสด็จไปเข้าเฝ้า เมื่อได้พบพระพุทธเจ้า พระองค์ทรงถวายความเคารพอย่างสูง

พระพุทธเจ้าจึงตรัสถามว่า “มหาบพิตร ทรงเห็นประโยชน์อะไร จึงทรงเคารพเราถึงเพียงนี้?”

พระเจ้าปเสนทิโกศลจึงกราบทูลเหตุผลหลายประการ พระองค์ทรงเห็นว่า พระสงฆ์ในพระธรรมวินัยนี้ ประพฤติพรหมจรรย์อย่างบริสุทธิ์ เห็นพระสงฆ์ สามัคคีกัน ไม่วิวาทกัน เห็นผู้ปฏิบัติธรรม มีใจร่าเริง ผ่องใส ไม่หวาดกลัว เห็นพระพุทธเจ้าสามารถฝึกคนจำนวนมากให้สงบได้ โดยไม่ต้องใช้อำนาจ ไม่ต้องใช้ศัสตรา และที่สำคัญ พระองค์เห็นคนที่เคยคิดจะเข้าไปโต้วาทะกับพระพุทธเจ้า เมื่อได้ฟังธรรมแล้ว กลับเกิดความเข้าใจ เกิดศรัทธา และนำธรรมไปปฏิบัติจนเกิดผลในชีวิต

นี่แหละญาติโยม...ธรรมะที่แท้ ไม่ได้วัดกันว่าพูดเก่งแค่ไหน แต่ดูว่าธรรมะนั้นทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปอย่างไร คือ

- คนบางคนรู้ธรรมมาก แต่ยังโกรธง่าย

- รู้เรื่องความสามัคคี แต่ยังทะเลาะกับคนใกล้ตัว

- พูดเรื่องปล่อยวาง แต่ยังแบกทุกเรื่องไว้ในใจ

เพราะฉะนั้น ธัมมเจติยสูตรจึงสอนเราได้ง่าย ๆ ด้วยหลัก ตัพพธรรม 4

1) ปริญเญยยธรรม = สิ่งที่ควรรู้ เราต้องรู้ก่อนว่า ชีวิตกำลังเป็นอย่างไร อะไรทำให้ใจเป็นทุกข์ อะไรทำให้ครอบครัวแตกแยก อะไรทำให้เราอยู่ร่วมกับคนอื่นไม่ได้

2) ปหาตัพพธรรม = สิ่งที่ควรละ รู้อย่างเดียวไม่พอ ต้องรู้จักวาง วางความโกรธ วางความ ถือตัว วางความอยากเอาชนะ วางความคิดว่า “ฉันถูก เธอผิด” อยู่ตลอดเวลา

3) สัจฉิกาตัพพธรรม = สิ่งที่ควรทำให้เห็นผล ธรรมะต้องเกิดผลในชีวิตจริง จากคนที่เคยโกรธ กลายเป็นคนใจเย็น จากคนที่เคยขัดแย้ง กลายเป็นคนให้อภัย จากคนที่เคยหวาดกลัว กลายเป็นคนมีสติ จากครอบครัวที่เคยมีปัญหา กลับมาพูดคุยกันด้วยความรัก

4) ภาเวตัพพธรรม = สิ่งที่ควรเจริญ ธรรมะต้องฝึกทุกวัน เหมือนรดน้ำต้นไม้ วันนี้ยังไม่เห็นผล ก็ไม่หยุดรด วันนี้ใจยังโกรธ ก็ฝึกสติใหม่ วันนี้ยังให้อภัยไม่ได้ ก็ฝึกเมตตาใหม่ เพราะฉะนั้น ธรรมะจึงสรุปง่าย ๆ ได้ว่า “รู้ให้จริง ละให้ได้ เห็นผลให้เป็น และฝึกให้ต่อเนื่อง”

พระพุทธเจ้าทรงตรัสหลังจากพระเจ้าปเสนทิโกศลเสด็จกลับไปว่า ให้ภิกษุทั้งหลาย เรียนธรรม ศึกษาธรรม และทรงจำธรรมเจดีย์ไว้ เพราะธรรมเหล่านี้เป็นประโยชน์และเป็นเบื้องต้นแห่งพรหมจรรย์

ญาติโยมท่านทั้งหลาย... การสร้างเจดีย์ด้วยอิฐ ด้วยปูน เป็นการสร้างอนุสรณ์ให้คนระลึกถึงพระพุทธศาสนา แต่การสร้าง “ธรรมเจดีย์ในใจ” คือการเอาธรรมมาสร้างชีวิต วัดที่สวย ทำให้คนอยากมาวัด แต่คนที่มีธรรม ทำให้คนอยากอยู่ใกล้ พระธรรมที่อยู่ในหนังสือ ทำให้เราได้ความรู้ แต่พระธรรมที่อยู่ในชีวิต ทำให้เราได้ความเปลี่ยนแปลง ขอให้ทุกคนกลับไปวันนี้ ไม่ต้องจำธรรมะทั้งหมดก็ได้ จำเพียง 4 คำก็พอ คือ = รู้ – ละ – เห็น – ฝึก

รู้สิ่งที่ควรรู้, ละสิ่งที่ควรละ, ทำผลของธรรมให้เกิดขึ้นจริง, และฝึกความดีนั้นให้เป็นนิสัย นี่แหละคือการสร้าง ธรรมเจดีย์ไว้ในใจของเรา

วันอาทิตย์ที่ 11 ตุลาคม 2569 ขอเชิญพุทธศาสนิกชน ภาคเช้า ร่วมบุญใส่บาตรสืบสานงานบุญประเพณี "ถวายสลากภัต" ภาคบ่าย ร่วมสดับพระธรรมเทศนา "เวสสันดรชาดก" และร่วมเป็นเจ้าภาพถวายปัจจัยไทยธรรมแด่พระภิกษุสงฆ์ ร่วมเป็นเจ้าภาพต้นกัณฑ์เทศน์มหาชาติ ทอดผ้าป่าถวายช่วย ค่าน้ำ - ค่าไฟ ตามสมควรแก่กำลัง เพื่อสั่งสมบุญถวายเป็นพุทธบูชา และเพื่อสนับสนุนวัดให้เกิดประโยชน์ส่วนรวม โดย Donation check payable to "Buddhist Meditation Society" หรือ Wat Phrathat Thongsethi ส่งไปตามที่อยู่ที่แจ้งไว้นี้ 6763 East Avenue H. Lancaster CA 93535-7849 ส่วนท่านที่สะดวก Transfer money with Zelle โอนด้วยเบอร์ (562) 249 - 3789 ขออนุโมทนาบุญ มา ณ โอกาสนี้ด้วย รูปขอจำเริญพร