เวลา 2:10 PM เสาร์ที่ 30 พฤษภาคม 2026 ปกติเวลานี้วันเสาร์จะอยู่ YMCA เมืองอัลบานี่ อยู่ติดกับเมืองผม เอลเซอริโต้

ส่วนมากการไปออกำลังจากบ้านผมเมืองเอลเซอริโต้ไปเมือง อัลบานี่ สถานที่ออกกำลังที่เรียกว่า YMCA จากบ้านไม่ถึงไมล์ และมีที่จอดมากมาย เป็นความดีของที่จอดเมืองนี้ คือ ไม่มี “มิเตร์หยอดเงินเวลาจอด” แต่ข้อระวังอย่างหนึ่ง รถให้ตั๋วจะมาแล้ว กาด้วยชอล์คที่ล้อรถด้านหลัง ล้อที่ถูกกา รถตรวจจะมาอีกชั่วโมงกว่า รถถูกกาที่ล้อยังจอดอยู่ แสดงว่าจอดเกินเวลา จะมีแผ่นกระดาษเป็นตั๋วถูกปรับติดอยู่หน้ากระจกรถ

วันนี้ผมวัย 85 สุขภาพยังแข็งแรง เกิดจากการออกกำลังทุกวัน ทุกเช้าจะตื่นนอนราวๆ 5:00 AM เคยมีเพื่อนถามผมตื่นเวลาเท่าไหร่ ราวๆ 5:00 AM เพื่อนมองหน้า ยิ้ม คำพูดออกจากปาก ผมยิ้มก็เพราะไม่ทำงาน จึงมีเวลาพักผ่อน จะเข้าห้องนอนราวๆ 8:00 PM ไม่นาน สติสัมปชัญญะ หยุดรับรู้ เหตุผล “นอนหลับ”

หลังจากตื่น ยังไม่ลุกจากที่นอน จะออกกำลังบนเตียงประมาณ 15-30 นาที ขึ้นอยู่กับความพอใจ ตื่นขึ้นจะบีบตามตัว และศีรษะก่อน หลักการกระตุ้นไม่เพียงระบบในร่างกาย ยังพัฒนาความคิด อย่างเช้านี้ วันเสาร์ที่ 30 พฤษภาคม ตื่น 5:00 AM จะบีบตามตัว หัวก่อน แล้วยาขาข้างละ 30 ครั้ง บิดตัว วิธีที่ทำทุกเช้า รับรู้ได้ กาย ใจ ถูกกระตุ้น ให้ตื่นตัว พร้อมลุกที่จะทำงาน คือ ตื่นขึ้น จะเดินในบ้าน เข้าครัว ทำกาแฟ กาแฟจะดื่มทุกเช้า ไม่เติมน้ำตาลและครีม หลังจากได้กาแฟ จะถือไปห้องนั่งพักผ่อน เปิดทีวี บางครั้งไปนั่งห้องที่มีกระจก 3 ด้าน ภายในห้องไม่ใหญ่โต มีโต๊ะเขียนหนังสือ และอ่านหนังสือ ห้องนี้ ผมนั่งโต๊ะอ่านหนังสือ จะมองลอดกระจก เห็นถนนลาดลงสู่ทะเลภายใน เห็นสะพานเบย์บริดจ์ ไฟเมืองซานฟรานซิสโก ช่วงเช้ามืด จะเห็นไฟตามบ้าน ตึก สะพาน สวยงาม แต่ความรู้สึกตรงกันข้าม คือมีความสงบ รับรู้สิ่งที่เห็นเป็นเพียงภาพ ไฟ ตึกสูง สะพาน สวยงาม

ทุกเช้าหนังจากตื่น ทำภารกิจส่วนตัว เข้าครัวเปิดน้ำร้อน ระหว่างเปิดน้ำร้อน ทำอาหารทานง่ายๆ บางครั้งทานไข่ 2 ฟอง จะมีเบค่อนหรือไส้กรอก และครัวซองครึ่งตัว บางครั้งครัวซองค่อนตัว เข้าเตาอบ ทาเนย หยุดเขียนเป็นบทความส่งให้หนังสือพิมพ์ไทยแอล.เอ. ครับชีวิตผมชอบอ่านหนังสือ เขียนหนังสือ ตอนเป็นนักเรียนทุกชอบโต้วาที ผมเคยเล่าเกิดอยุธยา บ้านติดแม่น้ำป่าสัก ข้างบ้านมีสะพานข้ามแม่น้ำ เชื่อมกับถนน ที่บ้านเคยมีร้านกาแฟที่ติดกับบ้าน แพเป็นที่ขายของ ยุคโน้นชาวบ้านจะพายเรือมาซื้อสินค้าประเภท อาหาร จากแพลอยน้ำขายของ พอขายแพ พ่อแม่ซื้อเรือข้าวลำใหญ่ ซื้อข้าวเปลือก ไปสีเป็นข้าวสาร ข้าวสารเต็มลำ พ่อแม่พาเรือขนข้าวไปขายที่เทเวศน์ ครั้งสุดท้ายไปบ้านที่อยุธยา เวลาประมาณปีกว่า

ทุกเช้า ระหว่างดื่มกาแฟ จะมีอาหารเช้าสลับกันไป บางเช้าทานไข่กับเบค่อน หรือไข่ 2 ฟอง กับไส้กรอก หมอลูกสาว ลูกสาวเคยเล่า ลูกสาวเป็นเด็กขยันเรียน ผมมีลูกสองคน คนโตเป็นลูกผู้หญิง คนที่สองเป็นชาย ทั้งคู่อายุห่างกัน 8 ปี ลูกทั้งคู่จบด็อกเตอร์ ลูกสาวจบหมอจากเคมบริดจ์ ลุกชายจบด็อกเตอร์จาก Hawaii University สอนที่อยู่ที่ University Sandi ago

ช่วงผมจบปริญญาโทที่ ออริกอน ปี 1970 ตั้งใจจะเรียนปริญญาเอก แต่เปลี่ยนใจ ชอบใช้ชีวิตท่องเที่ยว ระหว่างเรียนที่ออริกอน เคยนั่งเรือไปที่ท่าเรือเมืองซีแอตเติ้ล รัฐวอชิงตันสแตท ไปตามเกาะต่างๆ มีปีหนึ่งผมพักที่แคนาดา เมืองแวนคูเวอร์ นั่งเรือเที่ยว ครั้งนั้นเรือจะพาเข้าช่างแคบไปทะเลสาบ แต่ครั้งนั้นเรือท่องเที่ยวเข้าช่องแคบไม่ได้เหตุผล มีไอส์เบิร์ค (ก้อนน้ำแข็งยักษ์ ส่วนใหญ่จมอยู่ใต้น้ำ) ลอยติดช่องแคบ เลยเข้าไปไม่ได้

การท่องเทียวเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผม วันที่ 14 มิถุนายน 2026 อีกสิบกว่าวัน ผมจะไปท่องเที่ยวยุโรปกับทัวร์ คิดว่าคงไม่ล้มสะโพกแตกเหมือนเมื่อ 2-3 ปีที่สเปน

การเรียนและการท่องเที่ยว ผมเชื่อในระบบที่กล่าวว่า พ่อแม่สามารถถ่ายทอด “ยีนส์” พันธุกรรมที่ผมและแม่บ้านมี คือ เรียนและท่องเที่ยว แม่บ้านผมเคยได้รับทุนมาอเมริกา 2 ครั้ง น้องผมและปีที่แล้วหลานได้ยศนายพลตำรวจ แม้แต่ลูกๆ ผมก็มียีนส์ท่องเที่ยว เดือนหน้ามิถุนายน ลูกสาวกับครอบครัวจะไปเที่ยวทวีปอเมริกาใต้ ประมาณ 3 อาทิตย์ ไปกับครอบครัวและหลานชาย 3 คน

พอพูดถึงหลาน ผมเคยบอกกล่าว หลานชาย 3 คน จากลูกสาวเป็นหมอและลูกเขยก็เป็นหมอ หลานชาย 3 คน คนโตเรียนมหาวิทยาลัยในแคนาดา คนที่สองเข้าเรียนมหาวิทยาลัยมิชิแกน ปลายปีนี้ คนนี้แล่นเรือใบเก่ง เคยเข้าแข่งขันที่ Lake Michigan ได้ถ้วยรางวัล คนที่ 3 เล่นอเมริกันฟุตบอล ครับเหลือเชื่อหลานชายทั้ง 3 เกิดและเติบโตต่างเล่นกีฬา ตัวสูงใหญ่ เรียนดี คงได้ยีนส์จากพ่อและแม่ต่างเป็นหมอ

พูดถึงการเรียน ผมเชื่อระบบที่ดีของโรงเรียน เด็กสามารถพัฒนาการเล่าเรียน ขยันอ่านหนังสือ มีแผนการเข้ามหาวิทยาลัย

ระหว่างผมนั่งเขียนบทความ เขียนในห้องนอน มีโต๊ะเขียนหนังสือ หน้าต่าง 3 บาน หน้าต่างบานที่ผมกำลังเขียนหนังสือ ผมมองลอดหน้าต่าง ผ่านบ้านมากมาย จะมองเห็นทะเลภายใน ฝั่งตรงข้ามผ่านทะเลเป็นเมือง เซาท์เซอริโต้ พูดถึงเมืองเซ้าท์เซอริโต จากบ้านผมไปได้ 2 ทาง โดยบ้านเมืองซานฟรานซิสโก ข้ามสะพาน Bay Bridge สะพานนี้เป็น 2 ตอน ตรงกลางเป็นเกาะกลางอ่านทะเลภายใน เกาะเรียก เทรชเชอร์ไอแลนด์ ขับเข้าตัวเมือง ผ่านฟิชแมนวอล์ฟจะขึ้นสะพานโกลเด้นเกจ ขับไปหลายไมล์ข้ามสะพานริชม่อน วกกลับมาเอลเซอริโต้

หยุดเขียน พักมือ หยิบแก้วโอเลี้ยงซิบ ขม หวาน หอมกลิ่นโอเลี้ยงทำด้วยกาแฟ ทุกเช้าผมจะดื่มกาแฟ เช้าละแก้ว ตักกาแฟยี่ห้อ French Roast 2 ช้อนใส่ที่ทำกาแฟ วางแก้วใต้ที่ทำ ริมน้ำร้อน ครับไม่นานเสร็จ การดื่มกาแฟไม่เติมครีมและน้ำตาล ชอบรสหอมขมของยี่ห้อกาแฟ Dark French Roast สำหรับประเภทมีนเมา เลิกแตะต้องเกิน 20 ปี

มองลอดหน้าต่าง เห็นดอกเฟื้องฟ้าสีแดง ต้นสูงใหญ่ พุ่มโต ดอกเต็มต้น เต็มหน้าต่างห้องนอน แต่สำหรับหน้าต่างที่กำลังเขียน เห็นก้านยาวของดอกเฟื่องฟ้ายาวสูง ไม่ไกลจากหน้าต่างเขียนหนังสือ

ครับรอบตัวบ้านและหน้าต่างในห้อง จะมีดอก กิ่งก้านเฟื่องฟ้าสวยงาม ผมหยุดเขียน ลุกออกจากห้อง ผ่านห้องพระ เปิดสไลด์ประตูหลังบ้าน ยืนบน Deck จากประตูหลังบ้าน Deck อยู่สูงจากพื้น หลายฟุต เพราะบ้านเป็นทางลาดลงอ่าว จะมองผ่านหลังคาบ้าน เห็นเกาะ ภูเขาหลายเมือง ธรรมชาติงดงาม ทะเล