เห็นมา เขียนไป

ทิวสน
เห็นมา เขียนไป 4 กรกฎาคม 2569

แก่แล้วต้องเคร่งครัดทุกเรื่องไหม?

ต้องกินคลีน นอนตรงเวลา เดินวันละหมื่นก้าว ห้ามหวาน ห้ามเค็ม ห้ามมัน? คุณหมอญี่ปุ่นคนนี้บอกว่า…

“ช้าก่อนโยม” วัย 65-80ไม่ใช่วัยฝึกทหาร มันคือวัยเก็บดอกไม้ระหว่างทาง

1. อย่าบ้าจี้ตามตัวเลข ความดันขึ้นนิด น้ำตาลเกินหน่อย อย่าเพิ่งทำหน้าซีเรียสเหมือนผู้จัดการธนาคาร(ที่ผลงานไม่ ถึงเป้าฯ) คุมมากไป บางทีหมดแรงก่อนโรคจะมา ชีวิตไม่ใช่ตารางเอ็กเซล มันคือเช้าวันใหม่ที่ยังได้หายใจ

2. กินของที่อยากกินบ้าง วัยนี้ “อวบนิด ๆ มีพุงหน่อยๆ” ดีกว่าซูบผอม มีแรง มีภูมิ มีพลังจะเดินดูโลก ของอร่อยคือความทรงจำ ข้าวมันไก่จานหนึ่ง อาจมีรสชาติของวัยเด็กซ่อนอยู่

3. เลิกฝืนใจ ไม่อยากไปงานไหนก็ไม่ต้องไป ไม่ชอบใครก็ไม่ต้องให้ความสนใจเขา ถอยห่างแบบสุภาพ อายุ เกือบ 70 แล้ว ไม่มีใครต้องพิสูจน์อะไรอีก ทำสิ่งที่ทำแล้วหัวเราะได้ แค่นั้นพอ

4. ขยับเท่าที่ไหว เดินช้า ๆ ก็ยังดีกว่านั่งเฉย เคี้ยวช้า ๆ ก็ยังดีกว่ากลืนผ่าน ๆ การเคลื่อนไหวคือการบอกสมองว่า “ฉันยังอยู่นะ”

5. ง่วงก็นอน ถ้านอนไม่หลับก็ไม่ต้องโกรธตัวเอง ลุกมาอ่านหนังสือ เปิดเพลงเบา ๆ พอเพลีย… เดี๋ยวมันก็หลับเอง ชีวิตวัยนี้ไม่ต้องมีระฆังบอกเวลาแล้ว

6. ใจกล้าเข้าไว้ อยากเรียนภาษาใหม่ อยากนั่งรถไฟไปดูภูเขา อยากลองอะไรที่ไม่เคยทำ ทำเลย การเรียนรู้ไม่มีวันเกษียณ และคนแก่ที่ยังสงสัยโลก… จะดูเด็กเสมอ

7. หลงลืมบ้างก็ได้ ลืมชื่อคน ลืมวางแว่นไว้ไหน อย่าเพิ่งตื่นตกใจ สมองก็เหมือนบ้านเก่า มีบางมุมที่ฝุ่นจับ แค่ยอมรับมัน อย่าไปสู้กับธรรมชาติจนใจเหนื่อย

8. ผ้าอ้อมไม่ใช่ศัตรู(ถ้าไม่ต้องใส่คือโชคดี) ถ้ามันทำให้เราออกไปเดินห้าง ไปเที่ยวต่างจังหวัด ไปดูทะเลได้สบายใจขึ้น มันคืออิสระ ไม่ใช่ความพ่ายแพ้

9. ออกไปโดนแดดบ้าง แดดอ่อน ๆ ตอนเช้า เสียงหัวเราะของเพื่อน บทสนทนาเล็ก ๆ ที่ไม่มีสาระ สิ่งเหล่านี้คือวิตามินชีวิต

10. วันนี้สำคัญที่สุด อนาคตยังมาไม่ถึง อดีตก็ผ่านไปแล้ว วันนี้ต่างหาก ที่เรายังจับต้องได้ กินให้อร่อย คุยให้เต็มเสียง ยิ้มให้สุดใจ

(ขอขอบคุณ ผู้ใช้ไลน์ว่า “Nop Lavit”)