ชีวิตของคนเราทุกคน ไม่มีใครหนีพ้นความทุกข์ได้ บางคนทุกข์เรื่องเงิน บางคนทุกข์เรื่องครอบครัว ความรัก การงาน สุขภาพ หรือคำพูดของคนอื่น แต่ความทุกข์ที่ทำให้เราเหนื่อยที่สุด บางครั้งไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้น หากเป็น เรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว แต่ใจยังนำกลับมาแบกซ้ำๆ นี่คือเหตุผลว่า ทำไมบางครั้ง เหตุการณ์จบไปแล้ว แต่ความทุกข์ยังไม่จบ

พระพุทธศาสนาไม่ได้สอนให้ชีวิตไม่มีความทุกข์ แต่สอนให้เรา รู้จักความทุกข์ เข้าใจความจริง และไม่เพิ่มทุกข์ให้กับตัวเอง เมื่อเกิดปัญหา แทนที่จะถามว่า “ทำไมต้องเป็นเรา?” ลองเปลี่ยนเป็นว่า “เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นแล้ว เราจะจัดการกับมันอย่างไรให้ดีที่สุด?” คำถามแรกอาจทำให้ใจจมอยู่กับความน้อยใจ แต่คำถามหลังจะพาใจกลับมาหาทางออก

วาง ไม่ใช่หนี : การวางไม่ได้หมายความว่าให้เราหนีปัญหา หรือไม่รับผิดชอบชีวิต แต่หมายถึง ทำสิ่งที่ควรทำให้ดีที่สุด แล้วไม่เอาสิ่งที่เกินกำลังของเรามาเป็นภาระของใจ

ปลง ไม่ใช่ยอมแพ้ : คำว่า “ปลง” ไม่ได้แปลว่าไม่สู้ชีวิต แต่หมายถึง เข้าใจความจริงของชีวิต ทุกสิ่งเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วเปลี่ยนแปลง ความสุขก็ไม่เที่ยง ความทุกข์ก็ไม่เที่ยง คนที่อยู่กับเราในวันนี้ วันหนึ่งก็อาจจากไป ทรัพย์สินที่เราหามาทั้งชีวิต วันหนึ่งก็ต้องทิ้งไว้ แม้แต่ร่างกายของเราเอง ก็ไม่สามารถอยู่กับเราได้ตลอดไป เมื่อเข้าใจความไม่เที่ยง เราจะรักอย่างมีสติ ทำหน้าที่อย่างเต็มที่ และรู้จักปล่อยเมื่อถึงเวลาที่ต้องปล่อย

ปลงจึงไม่ใช่คนแพ้ : แต่เป็นคนที่เข้าใจความจริงของชีวิต สามสิ่งที่ควรฝึกวาง

1). วางอดีต อดีตมีไว้ให้เรียนรู้ ไม่ได้มีไว้ให้เราเข้าไปอยู่ซ้ำๆ ถ้าเคยผิดพลาด ก็ให้ความผิดพลาดเป็นครู ถ้าเคยเสียใจ ก็ให้ความเสียใจเป็นบทเรียน ถ้าเคยเลือกผิด ก็ใช้ประสบการณ์นั้นทำให้การเลือกครั้งต่อไปดีขึ้น

2). วางคำพูดของคนอื่น โลกนี้ไม่มีทางทำให้ทุกคนเข้าใจเราได้ทั้งหมด บางคนชม บางคนตำหนิ บางคนรัก บางคนไม่ชอบ จงรับคำชมโดยไม่หลง รับคำตำหนิที่เป็นประโยชน์ และปล่อยคำพูดที่ไม่มีประโยชน์ให้ผ่านไป เพราะถ้าเราเอาคำพูดของทุกคนมาใส่ใจ เราจะไม่มีพื้นที่เหลือให้ความสงบในหัวใจ

3). วางสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ ชีวิตจะเบาขึ้นมาก เมื่อเราแยกออกว่าอะไรควบคุมได้ และอะไรควบคุมไม่ได้ เราควบคุมความคิดของตัวเองได้ ควบคุมคำพูดได้ ควบคุมการกระทำได้ แต่เราไม่สามารถควบคุมความคิดของคนอื่น หรือเหตุการณ์ทุกอย่างในชีวิตได้ ดังนั้น จงใช้พลังของเราไปกับสิ่งที่เราทำได้ และปล่อยสิ่งที่เกินกำลังให้เป็นไปตามเหตุปัจจัย

ฝึกวางทุกข์ในชีวิตประจำวัน

เมื่อรู้สึกเครียดหรือทุกข์ใจ ให้หยุดสักครู่ หายใจเข้าช้าๆ และหายใจออกยาวๆ แล้วถามตัวเองว่า “เรื่องนี้แก้ได้หรือไม่?” ถ้าแก้ได้ - ลงมือแก้, ถ้าแก้ไม่ได้ - ฝึกยอมรับ, ถ้ายังไม่ถึงเวลาแก้ - รออย่างมีสติ, ถ้าเป็นเรื่องของอดีต - เรียนรู้แล้วปล่อย, ไม่ต้องแก้ปัญหาทั้งชีวิตภายในวันเดียว เพียงทำวันนี้ให้ดีที่สุด ก็เพียงพอแล้ว เหล่านี้ หากฝึกเป็นประจำ จะช่วยให้เราเห็นใจตัวเองมากขึ้น และค่อยๆ เปลี่ยนจากการ “แบกทุกข์” มาเป็นการ “เรียนรู้จากทุกข์”

ความสุขอยู่ที่ใจรู้จักวาง

ความทุกข์ก็เหมือนเมฆบนท้องฟ้า บางวันเป็นเมฆดำ บางวันเป็นเมฆขาว แต่ไม่มีเมฆก้อนใดอยู่บนฟ้าตลอดไป ความทุกข์ก็เช่นกัน เกิดขึ้นได้ ก็ผ่านไปได้ สิ่งสำคัญคือ เมื่อความทุกข์เข้ามา อย่าแบกมันเกินความจำเป็น อดีตแก้ไม่ได้ แต่เรียนรู้ได้ อนาคตยังมาไม่ถึง จึงไม่ต้องกังวลเกินไป ปัจจุบันเท่านั้นที่เราดูแลได้ เพราะฉะนั้น...

ความทุกข์ที่แบกไว้ - วางลง

สิ่งที่แก้ไม่ได้ - ปลงได้

เรื่องที่ผ่านไปแล้ว - เรียนรู้แล้วปล่อย

เรื่องที่ยังมาไม่ถึง - อย่าเพิ่งกังวล

สิ่งที่อยู่ตรงหน้า - ทำให้ดีที่สุด

เมื่อเราวางสิ่งที่หนักลงได้ เราจะพบว่า ความสุขไม่ได้อยู่ไกลเลย ความสุขอยู่ที่ใจซึ่งรู้จักพอ และความสงบอยู่ที่ใจซึ่งรู้จักวาง นี่แหละคือธรรมะง่ายๆ ที่นำไปใช้ได้ทุกวัน ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด แล้ววางใจให้เป็นสมาธิ พบกันใหม่กับธรรมะสบาย ๆ สไตล์วัดพระธาตุทุ่งเศรษฐี

ขอเชิญร่วมเป็นเจ้าภาพ ทอดผ้าป่าถวายช่วย ค่าน้ำ - ค่าไฟ ตามสมควรแก่กำลัง เพื่อสั่งสมบุญถวายเป็นพุทธบูชา และเพื่อสนับสนุนวัดให้เกิดประโยชน์ส่วนรวม โดย Donation check payable to "Buddhist Meditation Society" หรือ Wat Phrathat Thongsethi ส่งไปตามที่อยู่ที่แจ้งไว้นี้ 6763 East Avenue H. Lancaster CA 93535-7849 ส่วนท่านที่สะดวก Transfer money with Zelle ก็โอนด้วยเบอร์ (562) 249 - 3789 ขออนุโมทนาบุญ มา ณ โอกาสนี้ด้วย รูปขอจำเริญพร