

ฤดูกาลเข้าพรรษาล่วงผ่านมาแล้วหนึ่งเดือน ประเพณีไทยยังคงคุณค่าทางวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้ง ที่ให้ความสำคัญเกี่ยวกับจัดบุญผะเหวดเทศน์มหาชาติเรื่อง พระเวสสันดร สัปดาห์เป็นโอกาสที่ดี อากาศในเมืองแลงแคสเตอร์ แคลิฟอร์เนีย ค่อนข้างเย็นลงมาก วัดพระธาตุทุ่งเศรษฐี จึงขอเชิญชวนท่านผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจศรัทธา ได้หาช่องทางจัดหาปัจจัยช่วยทำนุบำรุงวัดให้มีค่าน้ำ - ค่าไฟฟ้า และอื่นๆ ที่จำเป็นต่อการดำรงอยู่ของวัดที่ต้องตระหนักวิกฤตทางเศรษฐกิจอย่างน่าเป็นห่วง วันอาทิตย์ที่ 6 กันยายน ศกนี้ คุณแม่แดง จันทิมา รอดปั้น เป็นเจ้าภาพ "กัณฑ์ทศพร" กัณฑ์แรก “กล่าวถึงพร 10 ประการ กับการเตรียมใจเพื่อทำความดี”
วันนี้ขอชวนทุกท่านมาฟังเรื่องราวของ พระเวสสันดรชาดก ตอนกัณฑ์ทศพร ซึ่งเป็นกัณฑ์แรกของมหาชาติ 13 กัณฑ์ บางคนอาจคิดว่า เรื่องพระเวสสันดรเป็นเรื่องเก่า เป็นเรื่องในอดีต ไม่เกี่ยวกับชีวิตของคนรุ่นใหม่ แต่ถ้าเราฟังให้ดี จะพบว่า เรื่องนี้ไม่ได้พูดถึงอดีตอย่างเดียว หากกำลังพูดถึง “หัวใจของมนุษย์” ที่ยังเหมือนเดิมทุกยุคทุกสมัย
คนเราทุกคนมีความปรารถนาอยากมีชีวิตที่ดี อยากมีครอบครัวที่อบอุ่น อยากมีคนรักและคนเข้าใจ อยากประสบความสำเร็จ และเมื่อชีวิตมีปัญหา เราก็อยากมีใครสักคนคอยให้กำลังใจ นี่คือสิ่งที่ทำให้เรื่องพระเวสสันดรยังมีคุณค่าอยู่จนถึงทุกวันนี้
ทศพร : พรสิบประการก่อนเริ่มต้นชีวิตครั้งสำคัญ กัณฑ์ทศพร เป็นเรื่องราวของ พระอินทร์ ที่เสด็จมาอำนวยพรแก่ พระนางผุสดี ก่อนที่พระนางจะไปถือกำเนิดเป็นพระมารดาของพระเวสสันดร พระนางผุสดีได้ขอพร 10 ประการ เพื่อให้ชีวิตในชาติที่จะมาถึงมีความสมบูรณ์และเอื้อต่อการสร้างความดี พรเหล่านั้นมีทั้งเรื่องความงาม เกียรติยศ ความรัก ความปลอดภัย และสิ่งที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิต
แต่เมื่อเรามองให้ลึกลงไป จะเห็นว่า พรที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่การมีทุกอย่างตามที่ใจปรารถนา แต่อยู่ที่การมีชีวิตที่สามารถสร้างประโยชน์และความดีได้ นี่เป็นข้อคิดสำคัญสำหรับคนยุคใหม่ ทุกวันนี้คนจำนวนมากขอพรว่า “ขอให้เรียนเก่ง” “ขอให้สอบได้” “ขอให้มีงานดีๆ” “ขอให้มีเงินเยอะๆ” “ขอให้มีชื่อเสียง” “ขอให้ชีวิตประสบความสำเร็จ” สิ่งเหล่านี้ไม่ผิด แต่เราควรถามตัวเองอีกคำถามหนึ่งว่า “ถ้าเราได้สิ่งที่ปรารถนาทั้งหมดแล้ว เราจะใช้สิ่งเหล่านั้นทำอะไร?” ถ้าเรียนสูง แต่ไม่รู้จักคุณค่าของคนอื่น ความรู้ก็อาจกลายเป็นเครื่องมือทำร้ายคน ถ้ามีเงินมาก แต่ไม่รู้จักแบ่งปัน เงินก็อาจสร้างความสุขได้เพียงชั่วคราว ถ้ามีชื่อเสียง แต่ไม่มีคุณธรรม ชื่อเสียงก็อาจกลายเป็นภาระของชีวิต ดังนั้น สิ่งสำคัญไม่ใช่เพียง “เราจะได้อะไร” แต่ต้องถามด้วยว่า “เมื่อเราได้แล้ว เราจะเป็นคนอย่างไร?”
พระนางผุสดี : ความสำเร็จที่ต้องมาพร้อมความรับผิดชอบ เรื่องทศพรยังสะท้อนให้เห็นว่า ชีวิตของคนเราไม่ได้เกิดขึ้นมาเพื่ออยู่เพียงลำพัง พระนางผุสดีไม่ได้มีความหมายเพียงในฐานะพระมารดาของพระเวสสันดร แต่เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวแห่งการสร้างบารมีของพระโพธิสัตว์ เมื่อมองในมุมร่วมสมัย เราจะเห็นความจริงข้อหนึ่งว่า เด็กคนหนึ่งจะเติบโตเป็นคนดี ไม่ได้เกิดจากตัวเด็กเพียงคนเดียว ครอบครัว โรงเรียน ครู พ่อแม่ ผู้ใหญ่ และสังคม ล้วนมีส่วนร่วมในการสร้างอนาคตของเขา วันนี้เราจึงไม่ควรถามเพียงว่า
“เยาวชนสมัยนี้เป็นอย่างไร?” แต่ควรถามกลับมาด้วยว่า “พวกเราในฐานะผู้ใหญ่ กำลังสร้างสังคมแบบไหนให้เยาวชนเติบโต?” ถ้าเด็กเห็นผู้ใหญ่ซื่อสัตย์ เด็กก็เรียนรู้ความซื่อสัตย์ ถ้าเด็กเห็นผู้ใหญ่รู้จักเสียสละ เด็กก็เรียนรู้การแบ่งปัน ถ้าเด็กเห็นผู้ใหญ่เคารพผู้อื่น เด็กก็เรียนรู้ที่จะเคารพคนอื่น แต่ถ้าเด็กเห็นผู้ใหญ่พูดอย่างหนึ่ง ทำอีกอย่างหนึ่ง เด็กก็ย่อมเกิดคำถามว่า
“ทำไมผู้ใหญ่ทำได้ แต่เราทำไม่ได้?” เพราะฉะนั้น การสอนเยาวชนให้เป็นคนดี ไม่ใช่เพียงการเทศน์ให้เขาฟัง แต่คือการ ทำให้เขาเห็นตัวอย่างที่ดี พรที่ดีที่สุด คือ “พรจากการกระทำของเราเอง”
เราอาจขอพรจากพระ ขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขอพรจากพ่อแม่ ขอพรจากครูบาอาจารย์ การขอพรเป็นกำลังใจที่ดี แต่ในทางพระพุทธศาสนา ชีวิตไม่ได้เปลี่ยนเพราะคำอธิษฐานเพียงอย่างเดียว ชีวิตเปลี่ยนเพราะการกระทำ อยากเรียนเก่ง ต้องขยัน อยากมีอนาคต ต้องมีความรับผิดชอบ อยากให้คนรัก ต้องรู้จักรักคนอื่น อยากให้คนเชื่อถือ ต้องรักษาคำพูด อยากมีความสุข ต้องรู้จักควบคุมใจ อยากให้สังคมน่าอยู่ ต้องเริ่มจากการเป็นคนที่น่าอยู่สำหรับคนอื่น
ฝากข้อคิดถึงเยาวชน ลูกหลานทั้งหลาย... ถ้าวันนี้ยังเรียนอยู่ อย่าดูถูกการศึกษา ถ้าวันนี้ยังไม่มีเงิน อย่าดูถูกความพยายาม ถ้าวันนี้ยังไม่ประสบความสำเร็จ อย่าดูถูกตัวเอง และถ้าวันนี้เคยทำผิดพลาด ก็อย่าคิดว่าชีวิตหมดโอกาส คนเราไม่ได้วัดกันที่ว่าเคยผิดพลาดกี่ครั้ง แต่วัดกันที่ว่า เมื่อรู้ว่าผิดแล้ว กล้าที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองหรือไม่ พระเวสสันดรเป็นเรื่องของการสร้างบารมี แต่การสร้างบารมีไม่ได้เกิดขึ้นเพียงในป่า หรือในวัง บารมีเกิดขึ้นได้ในชีวิตประจำวันของเรา การกตัญญูต่อพ่อแม่ คือบารมี การช่วยเหลือคนอื่น คือบารมี การให้อภัย คือบารมี การรักษาคำพูด คือบารมี การไม่เอาเปรียบคนอื่น คือบารมี การตั้งใจเรียนและทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด ก็เป็นบารมีเช่นกัน
ท้ายนี้ : อย่ารอพร จงสร้างพรให้ชีวิต สาธุชนทั้งหลาย...กัณฑ์ทศพร จึงไม่ใช่เพียงเรื่องของ “พรสิบประการ” ที่เกิดขึ้นในอดีตกาล แต่เป็นคำถามสำหรับพวกเราทุกคนในวันนี้ว่า “ถ้าเราเลือกพรให้ชีวิตได้หนึ่งประการ เราจะเลือกอะไร?” บางคนอาจเลือกเงิน, บางคนเลือกความสำเร็จ, บางคนเลือกสุขภาพ, บางคนเลือกความรัก, แต่ถ้าอาตมาขอเลือกพรสักข้อหนึ่ง ขอเลือกว่า
“ขอให้เราทุกคนมีปัญญารู้ผิดรู้ชอบ และมีกำลังใจทำความดี แม้ในวันที่ไม่มีใครเห็น” เพราะถ้าเรามีปัญญา เราจะเลือกทางที่ถูก ถ้าเรามีความดี เราจะมีคุณค่า ถ้าเรามีความกตัญญู เราจะไม่ลืมผู้มีพระคุณ และถ้าเรามีเมตตา โลกที่เราอยู่อาจดีขึ้นอีกนิดหนึ่ง พรที่ยิ่งใหญ่ที่สุด จึงไม่ใช่พรที่ทำให้เราได้ทุกสิ่งตามใจปรารถนา แต่คือพรที่ทำให้เราเป็นคนดีพอที่จะใช้สิ่งที่มี ให้เกิดประโยชน์แก่ตนเอง ครอบครัว และสังคม
ขอให้ทุกท่าน โดยเฉพาะลูกหลานเยาวชนทั้งหลาย มีความเพียร มีสติ มีปัญญา รู้จักกตัญญู รู้จักให้ รู้จักรับผิดชอบ และกล้าที่จะเป็น “คนดี” แม้ในวันที่ความดีไม่ได้ให้ผลตอบแทนทันที นี่แหละ คือพรที่มีค่าที่สุดของชีวิต สาธุๆ
ขอเชิญร่วมเป็นเจ้าภาพ ทอดผ้าป่าถวายช่วย ค่าน้ำ - ค่าไฟ ตามสมควรแก่กำลัง เพื่อสั่งสมบุญถวายเป็นพุทธบูชา และเพื่อสนับสนุนวัดให้เกิดประโยชน์ส่วนรวม โดย Donation check payable to "Buddhist Meditation Society" หรือ Wat Phrathat Thongsethi ส่งไปตามที่อยู่ที่แจ้งไว้นี้ 6763 East Avenue H. Lancaster CA 93535-7849 ส่วนท่านที่สะดวก Transfer money with Zelle ก็โอนด้วยเบอร์ (562) 249 - 3789 ขออนุโมทนาบุญ มา ณ โอกาสนี้ด้วย รูปขอจำเริญพร