บันทึกฉบับนี้ ผู้เขียนขอมอบกลอนธรรมะของ “แสงประภัสสร” จาก ชมรมยุวกวีสุนันทา เนื่องในวันมาฆบูชา ปี พ.ศ. 2569 อันเป็นวันที่ระลึกถึงการประชุมสงฆ์ 1,250 รูปโดยมิได้นัดหมาย ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครั้งพุทธกาลราวสองพันหกร้อยกว่าปีมาแล้ว เป็นวันที่พระพุทธเจ้าทรงแสดง “โอวาทปาติโมกข์” อันเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา ได้แก่ ไม่ทำความชั่ว ทำความดี ทำใจให้บริสุทธิ์

ขอสาธุชนทุกท่านจงพบกับแสงธรรมส่องใจ ให้ชีวิตสงบเย็นและเป็นสุขโดยถ้วนหน้าค่ะ

ทิศที่ ๑๑ การบริหารจัดการจิต: ๙๖.มองโลกในแง่ดี

อีทิสังฉันท์ ๒๐

๑.โลกะนี้มิมีอะไรจะถ้วน..........แนะปัญญะหาพิรุธประมวล

มิสมบูรณ์

๒.มองเจาะโลกสิดีกะก่องพิบูลย์..........สิตนจะมีสุขาอะดูรย์

ฤทัยกาย

๓.จงมิทุกข์พะวงกะเรื่องหละหลาย.........จะผิดมิคาดอุบัติทลาย

เพราะปัญหา

๔.ปัญหะถูกกุแก้และกรานมิช้า..........จะเปลี่ยนลุปัญญะเรืองคณา

ซิทันควัน

๕.ถ้าเจอะแต่สะดวกสบายจรัญ.............สิปัญญะฝ่อจะโง่ชะงัน

กุเหตุเรา

๖.ปะปัญหะอย่าทุรนและเศร้า.............ตริตรองฤทัยเหมาะเพื่อประเทา

ลุปัญญา ฯ|ะ

โดย “แสงประภัสสร”

ที่มา: จากหนังสือ ทิศที่ ๑๑ บทที่ ๙๖ หน้า ๙๘ ของ หลวงพ่อชุมพล พลปญโญ

โลกะ=โลก

ปัญหะ=ปัญหา

ปัญญะ=ปัญญา

อะดูรย์=อาดูลย์ คือ ไม่มีอะไรเปรียบได้

จรัญ=ผู้ท่องเที่ยวไปอย่างมีความสุข