10 นาทีก่อน 7:00 AM เช้าวันศุกร์ที่ 8 พฤษภาคม 2026 ผมถือแก้วกาแฟยี่ห้อ French Roast ซื้อมาจากร้านชื่อ Fat Apple เป็นร้านคนนิยมของลูกค้า ไม่ไกลจากบ้านผม ผมจะฝากชีวิตไว้กับร้านนี้ สิ่งที่ชอบ คือ ชีสพัฟ อร่อย หวานด้วยครีม ก่อนโน้นถอยหลังเกิน 30 ปี ผมเริ่มอุดหนุนราคาชีสพัฟต่ำกว่าเหรียญ วันนี้ราคา 2.50 เหรียญ ครับเหตุผลระยะเวลาเกิน 20-30 ปี ทุกสิ่งขึ้นราคา เช่น ค่าแรงงานคน ราคาอุปกรณ์ที่ผลิต

การขึ้นราคา แม้แต่การขยับวัยของชีวิต เพิ่มตลอดเวลา จะเป็นสิ่งของในชีวิตประจำวันอย่างห้องน้ำ สบู่เมื่อวานไปซื้อมาสองก้อน ก่อนโน้นราคาต่ำกว่าเหรียญ เดี๋ยวนี้เหรียญเกิน

ครับหลักเศรษฐศาสตร์ การขึ้นราคาแม้แต่ค่าแรงงาน เป็นความสมดุลของระบบการพัฒนาชีวิต

ผมหยุดพักมือเขียนหนังสือ หยิบแก้วกาแฟซิบ ครับกาแฟเย็น รสกาแฟแตกต่างระหว่างช่วงยังร้อนกับช่วงกาแฟเย็นสำหรับผมไม่เคยรังเกียจ จะร้อน อุ่น หรือเย็น รสขมของกาแฟยี่ห้อ French Roast กลิ่นหอม รสไม่ใส่น้ำตาล ไม่ผสมครีม รสขมของธรรมชาติกาแฟ กลิ่นหอมของกาแฟ French Roast พูดถึงกาแฟ ช่วงเติบโต ไม่เคยดื่มกาแฟร้อน จะดื่มแต่กาแฟเย็น กาแฟเติมน้ำตาล ครีม และน้ำแข็ง พอวันนี้กาแฟเย็นนานๆ ครั้ง แต่กาแฟร้อนจะดื่มทุกเช้า วันละแก้ว อย่างกาแฟวางบนโต๊ะ กำลังเขียนหนังสือ ผมทำตั้งแต่ 6:00 AM เวลานี้ 7:42 AM กาแฟยังอยู่ 1/3 ของแก้ว เย็น ชีวิตผมเฉยๆ กับกาแฟร้อน หรือกาแฟเย็น แต่ถ้าให้เลือก ชอบกาแฟร้อนมากกว่า

พักเขียนหนังสือ หยิบแก้วกาแฟซิบ เย็น ขม เข้าท่า มองลอดหน้าต่างของห้องนอน บนโต๊ะเขียนหนังสือรอบๆ บ้าน มีรั้งสูง 6 ฟุต ยาวจากหน้าบ้านถึงหลังบ้าน

บ้านเป็นทางลาดต่ำจากภูเขา ลงทะเลภายใน ทางลอดขอบอ่าว ลอดใต้สะพานโกลเด้นเกจ ทุกวันช่วงผมตื่นจะไปนั่งห้องหน้าบ้าน ห้องไม่ใหญ่ ตรงกลางห้องติดกับฝาบ้าน เป็นบันไดขึ้นบ้านไม่เคยใช้มาเกิน 40 ปี ใช้แต่ประตูทางเข้าของโรงรถ

ที่ห้องนี้มีเปียโน ถอยหลังไป 40 กว่าปี ตอนลูกสาวยังเด็ก เริ่มเรียนเปียโน แม่บ้านเลยซื้อเปียโนให้ลูกได้ฝึกซ้อมหลังจากโรงเรียน

ตรงข้ามกับโต๊ะเปียโน เป็นโต๊ะเขียนหนังสือ อ่านหนังสือ ก่อนโน้นช่วงทำมาหากิน โต๊ะตัวนี้ยังใช้ทำบัญชี โต๊ะที่ผมบอก เป็นโต๊ะไม้สัก ลวดลายสวยงาม ยุคประเภทเครื่องประดับโต๊ะ วัย 85 ผมมองดูตัวเอง ยังแข็งแรง ทุกวันจะตื่นราวๆ 5:00 AM หลังจากตื่นจะออกกำลังบนเตียง ยกเท้า-ยกแขน เคลื่อนไหวตัวบนเตียง

หลังจากกาแฟ และของกินง่ายๆ จะเดินไปหลังบ้าน บ้านผมอยู่เมือง El Cerrito เป็นเมืองไม่ใหญ่ ลักษณะของเมือง ปลายถนนของเมือง จะติดทะเลภายใน มองจากบ้านจะเห็นเกาะกลางน้ำ หลังเกาะผ่านน้ำจะเป็นเมือง Richmond มีสะพานข้ามไปเมืองเซ้าท์ซาริโต้

รอบๆเมือง บริเวณบ้านจะมีสะพานเชื่อมกับเมืองต่างๆ หลายสะพาน การขับรถข้ามทุกสะพานไม่ฟรีเหมือนขับรถข้ามสะพานในเมืองไทย ทุกสะพานที่นี่ต้องจ่ายค่าข้ามสะพาน

สำหรับสะพานโกลเด้นเกจ เราสามารถเดินข้ามสะพาน เพื่อดูวิวได้ สะพานโกลเด้นเกจ เป็นสะพานชั้นเดียว ทาสีแดง (ในสายตาของผม) ผมเคยจอดรถที่โคนสะพานด้านฝั่งซานฟรานซิสโก และเดินข้ามสะพาน

อยู่เมืองไทยช่วงเรียนมัธยม ผมจะเดินข้ามสะพานพุทธบ่อยครั้ง ผมหยุดเขียนต่อ มองดูนาฬิกา 6:28 AM หยิบแก้วกาแฟซิป กาแฟเย็นรสต่างกับกาแฟตอนร้อนๆ พูดถึงความชอบดื่มกาแฟ คนส่วนมาก ชอบดื่มกาแฟช่วงร้อน ค่อยๆ ซิบ รับรู้รสของกาแฟ

วางแก้วกาแฟ มองลอดหน้าต่างห้องนอน บ้านผมอยู่เมือง EL Cerrito เป็นเมืองลาดจากภูเขา สู่ทะเลภายใน บ้านผมอยู่ส่วนสูงของเมือง ติดตีนเขา ผมนั่งโต๊ะเขียนหนังสือในห้องเวลานี้ มองลอดหน้าต่าง หลังบ้านผมมีรั้วยาว มีต้นไม้เลื้อยเต็มรั้ว ไม่ไกลจากหน้าต่างมีต้นเรดหวูดสูงใหญ่ 2 ต้น เมื่อหลายเดือนลูกชายให้ตัดต้นหนึ่งทิ้ง วิวธรรมชาติจากห้องนอนสวยงาม ติดกับหน้าต่างห้องนอน มีต้นเฟื่องฟ้าเป็นต้นและพุ่มสูงใหญ่ ดอกแดงเต็มต้น หน้าบ้านตรงหัวมุมบ้านมีต้นมะกรูด สูงใหญ่ ใบเขียวเต็มต้น ลูกมะกรูดหล่นทุกวัน และหน้าบ้านมีพุ่มต้นไม้เป็นแถว ริมทางรถขึ้นที่จอดในบ้าน มีต้นแบบต้นข่าเป็นพุ่มใหญ่ มีดอกก้านยาวเหมือนข่า พุ่มต้นข่า ข้างๆ มีรั้ว มีต้นมะลิเลื้อยตลอดฝากั้นบ้าน

พูดถึงต้นไม้ในบริเวณบ้าน บ้านผมหลังบ้านมีบริเวณกว้าง มีห้องอีก 2 ห้อง ติดกับห้องมีศาลาทรงไทย ยกพื้น มีที่แช่น้ำร้อน เป็นสระนั่งอาบใหญ่ เปิดน้ำร้อนหมุนเวียน รอบๆ ห้องเป็นศาลาทรงไทย รอบๆ สระผมจะมีภาพมากมายติดกับฝาของห้องบ่ออาบน้ำ

ถมสระยกพื้น มียกพื้นสูง มีมุมหนึ่งติดกับต้นเรดหวูด แม่บ้านชอบมานั่งพักผ่อน และอ่านหนังสือ ตอนสายๆ ของช่วงเช้าจะมองเห็นทะเลภายในที่ลอดจากสะพานโกลเด้นเกจ และเมืองรอบๆ ธรรมชาติสวยงาม สงบ

ส่วนตัวชีวิตของผม ถือว่าโชคดี อยู่กับธรรมชาติตลอดชีวิต ตอนเด็กเกิดอยุธยาบ้านติดแม่น้ำป่าสัก ที่บ้านมีแพ ค้าขาย ชาวบ้านพายเรือมาซื้อของกินของใช้ ที่ร้านเป็นแพ

คำว่าแพ เหมือนบ้าน หลับนอนได้ แต่ลอยในน้ำ แพลอยได้ ต้องอาศัยโป๊ะ สร้างเป็น 4 เหลี่ยมผืนผ้ากว้างยาวลึก มี 3-4 โป๊ะ วางใต้แพ เพื่อให้เรือนแพลอยน้ำ

คนรุ่นใหม่ อาจไม่รู้จักแพ รุ่นผมเป็นเด็ก ตลาดขายของในตัวเมืองอยุธยา มีแพมากมายลอยในน้ำขายของ การเดินทางไปซื้อต้องอาศัยเรือเป็นพาหนะ

ยุคนี้เรือนแพหมดคุณค่า แต่ยังพอมีให้เห็น แต่การดูและเรือนแพลำบาก ต้องดูแลโป๊ะ เป็น 4 เหลี่ยมผืนผ้า กว้างยาวลึก ใส่ไว้ใต้เรือนแพ เพื่อให้แพลอยน้ำ และทุกปี ต้องดูแลและซ่อมโป๊ะให้แพลอยน้ำได้