4:35 AM ทุกเช้าผมจะตื่นราวๆ 5:00 AM หลังจากตื่นจะบีบขา หัว ลำตัว การนวดตามร่างกายนอกจากช่วยคลายความไม่ตื่นตัวของชีวิต ยังช่วยการหมุนเวียนภายในของร่างกาย

โดยความเป็นปกติของชีวิตผม เกิดอยุธยาต่างจังหวัด (นอกเมือง) บ้านติดริมน้ำ แม่น้ำป่าสัก ตอนเป็นเด็ก พ่อแม่ มีบ้านบนพื้นดิน และมีบ้านลอยในน้ำ ที่เรียกว่าเรือนแพ เรือนแพยุคผมเป็นเด็ก พอวันนี้วัยผม 86 ปี คำว่าเรือนแพยุค 86 ปี เป็นที่ขายของ ชาวบ้านยุคโน้น การเดินทาง ไม่ว่าจะส่งลูกๆ มาโรงเรียน บ้านไกลหน่อยโดยเฉพาะบ้านจะอยู่ติดแม่น้ำชื่อป่าสัก อยู่ฝั่งตรงข้ามกับโรงเรียนประถม ไม่มีสะพาน ข้ามแม่น้ำการมาส่งลูก ก็ต้องพายเรือ

ตอนเป็นเด็กเรียนประถม แม่จะตื่นเข้าครัว หุงข้าว แกง ผัด แต่เช้ามืด เหตุผลหนึ่งที่ทำอาหารเช้า เพื่อตักบาตร

ราวๆ ไม่เกิน 7:00 AM พระหลายรูปจะเดินบนถนน ถนนยุคโน้นจะเป็นถนน หน้าบ้านของทุกคน ติดแม่น้ำ “ป่าสัก” ทุกเช้า ชาวบ้านจะเตรียมอาหารตักบาตร พระจะเดินหลายองค์ เป็นแถว ถนนหน้าบ้านติดกับแม่น้ำป่าสัก

พูดถึงวัดผมอดกล่าวขอบคุณสมเด็จพระสังฆราช (วาสนะ) สังฆราชเป็นเจ้าอาวาส “วัดราชบพิธ” วัดอยู่ติดคลองหลอด ไม่ไกลจากเสาชิงช้า

ชีวิตดีๆ ของผม และลูกหลานเกิดจากการอบรมของสมเด็จพระสังฆราช ผมเป็นศิษย์สังฆราช 6 ปี ออกจากวัด สอบชิงทุนได้เรียนครู

สังฆราช ท่านเป็นคนอยุธยา บ้านติดกับผม หลังจากผมจบประถม 4 พ่อแม่พาผม มากรุงเทพฯ ฝากเป็นศิษย์วัด วัดราชบพิธ เป็นศิษย์สมเด็จพระสังฆราช ยุคผม ญาติผมหลายครอบครัวส่งลูกมาเรียนกรุงเทพฯ มาอยู่วัดรุ่นผม มีเด็ก ญาติ 4 คน ทุกคนเรียนหนังสือ

ผมจบ ม.6 วัดราชบพิธ พอแม่อยากให้เป็นครู ผมคล้อยตาม เหตุผลผมชอบสอนหนังสือ พอจบ ม.6 ผมสอบเรียนครู สอบที่กระทรวงศึกษา ผมโชคดีไปอ่านรายชื่อ มีชื่อสอบติด ไปเรียนวิทยาลัยครูพระนคร ผมเป็นรุ่นที่ 2 โรงเรียนอยู่บางเขน สอบได้ทุนเรียน กินอยู่หอฟรี

ผมเรียนปี 2502 การเรียนวิทยาลัยครูพระนคร เด็กมาเรียน ทุกคนเป็นนักเรียนได้รับทุน คำว่าทุน ค่าเทอมรัฐบาลจ่าย การอยู่อาศัยฟรี อาหารฟรี 3 มื้อ การได้ทุนต้องสอบแข่งขัน ผมสอบแข่งขัน แล้วได้รับทุน

ผมอยากคุยต่อ เด็กๆ ในห้องเป็นนักเรียน สอบผ่านได้ทุน มาจากหลายจังหวัด ตอนเช้ารายงานตัว เข้าเรียนอาทิตย์ที่ 2 มีการเลือกหัวหน้าห้อง “ผมได้รับการเสนอ” ชื่อจากเพื่อนๆ คะแนนเลือกหลังจากนับจากคนสมัคร 3 คน ผมติด “อันดับหนึ่ง”

พอขึ้นปี 2 นอกจากหัวหน้าห้องเพื่อนยังโหวตให้ผมเป็น “ประธาน” ของเด็กนักเทียนทุนชั้นปีหนึ่ง และปีสองของวิทยาลัยครูพระนครอยู่บางเขน หลังจากผมจบวิทยาลัยครูพระนคร ไปสอบเรียนต่อ กศ.บ. วิทยาลัยครูบางแสน วิทยาลัยติดกับหาดบางแสน เดินราวๆ กิโลเดียว

หลังจากจบ กศ.บ. (บางแสน) เรียกเต็มคำว่า กศ.บ. คือ การศึกษาบัณฑิต พอจบ กระทรวงให้ผมเป็นครูที่โรงเรียนในห้วยขวาง ชื่อโรงเรียน “ประชาราษฎร์อุปถัมภ์” เดินออกจากห้วยขวาง อยู่กลางทุ่งนา ครูๆ เลือกผมเป็นหัวหน้าหมวด สอนคณิตศาสตร์

ผมชอบอาชีพครู เหตุผลได้ค้นคว้าหาความรู้ ช่วงอยู่มัธยม ทุกเสาร์-อาทิตย์ ผมจะเดินไปวัดบรูพา อ่านหนังสือตามร้านหนังสือ การอ่านหนังสือ ช่วงเด็กๆ เป็นความชอบพอชอบไปหอสมุดแห่งชาติ

ระหว่างเรียนวิทยาลัยครูบางแสน คิดตลอดเวลา จะมาเรียนต่ออเมริกา และท่องเที่ยวในยุโรป ความฝันเป็นความจริง ระหว่างสอนหนังสือ หัวหน้าหมวดคณิตศาสตร์ โรงเรียนเลิกตอนเย็น จะไปเรียนภาษาอังกฤษที่ AUA พยายามหาความรู้ หลังจากสอบโทเฟิ้ลผ่าน ตอนนั้นยังเป็นหัวหน้าหมวด คณิตศาสตร์ สอนหนังสือ

ได้รับจดหมายตอบรับเข้าเรียนปริญญาโทปี 1969 เรียน 4 เทอมจบปริญญาโท ปี 1970 ที่วิทยาลัย Eastern Oregon College เมือง La Grande ตะวันออกเหนือของรัฐ Oregon

สิ่งหนึ่งติดตัวกับชีวิต ผมนอกจากการเล่าเรียน ยังชอบท่องเที่ยวไปตามที่ต่างๆ ระหว่างเรียนปริญญาโท ปี 1969 หยุดภาคผมนั่งรถ เกรฮาวไปตามที่ต่างๆ รัฐที่ชอบไปคือ รัฐวอชิงตันสเตท เหนือรัฐออริกอน ชอบไปนั่งเรือจากซีแอตเติ้ล ไปตามเกาะต่างๆ บางเทอมตอนหยุด ไปแคนาดา รัฐแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ผมไปท่องเที่ยวคนเดียวทั้งทางตะวันตก และตะวันออก

ทางด้านตะวันออกผมบินไปอยู่โรงแรมถูกๆ ยุคโน้นคืนละ 5 เหรียญ มีให้ค้างคืนผมไปเที่ยวน้ำตกไนแอการา เคยเที่ยวที่นี่ 3 ครั้ง หลังจากเที่ยวในน้ำตก นั่งเกรฮาว ขึ้นเหนือสุดทางตะวันออกของประเทศแคนาดา และช่วงโน้น 3 ครั้ง เข้าเขตอเมริกา ไปรัฐแมนเหนือสุด

พูดถึงการเดินทางท่องเที่ยว ผมเคยไปเที่ยวในประเทศยุโรป คนเดียว 2 ครั้ง เวลาไปยุโรปจะซื้อตั๋วรถไฟ ระหว่างประเทศแม้แต่ สามารถนั่งรถไฟในนอร์เวย์ และประเทศสวีเดน

ผมเคยนั่งรถไฟ หลับกลางคืนระหว่างประเทศฝรั่งเศสไปสวิสเซอร์แลนด์ เยอรมันนี และนั่งเรือ ข้ามไปประเทศนอร์เวย์และประเทศสวีเดน

เกือบ 3 ปี นั่งเรือ Princess เที่ยวในเมดิเตอร์เรเนียน เรือจอดที่ประเทศสเปน ผมเดินขึ้นชั้นบนของเรือ มีคนไทย เพื่อนๆ หลายคนในเรือ นัดกันขึ้นไปเที่ยว ประเทศสเปน พอออกจากประตูเรือชั้น 9 ของเรือ รีบเห็นเพื่อนรอ สดุดขอบประตูล้ม กระดูสะโพกแตก

แต่ยังเดินได้ ไปเจ็บมากวันรุ่งขึ้น ลูกสาวหมอสุภัคร์ สุขกสิกร บินจากมิชิแกนมารับ

พูดถึงลูกสาว หมอสุภัคร สุขกสิกร เป็นลูกสาวคนโต มีน้องชายอายุต่างกัน 9 ปี น้องชาย ชื่อด็อกเตอร์พหล สุขกสิกร ตอนนี้สอนมหาวิทยาลัย ซานดิเอโก้ จบปริญญาเอกที่ฮาวาย

ครอบครัวผม ผมกับแม่บ้านลงทุนทางการศึกษา ลูกสองคน ส่งโรงเรียนเอกชนดีๆ ของเบย์แอเรีย ตั่งแต่ 3 ขวบ อย่างไฮสกูล มีชื่อของเบย์แอเรีย อย่าง College Prep

พอถึงวันนี้ผมหมดห่วงลูกๆ ลูกสาวจบแพทย์ที่อังกฤษ (เคมบริดจ์) หมอในอเมริกาเรียน 11 ปี ต่อจากไฮสกูล 4 ปีแรก หลังจากจบไฮสกูลอยากเป็นหมอ ลูกสาวหลังจบไฮสกูล เข้าเรียนเตรียมแพทย์ที่ ยูซีเดวิส 4 ปี จบสอบเข้าเรียนหมอเคมบริดจ์ในประเทศอังกฤษสอบได้เรียนอีก 4 ปี จบหมอ (MD) รวมเวลา 8 ปี ยังทำเงินไม่ได้ ต้องฝึกหัดการเป็นแพทย์อีก 3 ปี หลังจากไฮสกูลเรียนและฝึกงานอีก 11 ปี ตอนนี้ลูกสาว หมอสุภัคร มีคลินิก 4 แห่ง คนงานเกิน 60 คน

ลูกชายจบปริญญาเอกเป็นอาจารย์ที่ซานดิเอโก้ ยูนิเวอร์ซิตี้

ตัวผมจบ กศ.บ. บางแสน 1970 จบปริญญาโทที่ Eastern Oregon College

แม้บ้าน (ภรรยา) ได้ทุนมาอเมริกาก่อนผม

การลงทุนการศึกษา เรียนเอกชนหรือโรงเรียนรัฐบาลดีๆ จะพัฒนาพื้นความคิด และความรู้เพื่อการพัฒนาการศึกษา และการดำเนินอาชีพของชีวิต พ่อแม่ เคยบอกลูกๆ การเรียนคือการพัฒนาศักยภาพของชีวิต