27 กุมภาพันธ์ 2569 นายสุรพงษ์ อินทรถาวร เลขาธิการคณะกรรมการ ป.ป.ช. มอบหมายให้นายประทีป คงสนิท รองเลขาธิ การคณะกรรมการ ป.ป.ช. และนายพัฒนพงศ์ จันทร์เพ็ชรพูล ผู้ช่วยเลขาธิการคณะกรรมการ ป.ป.ช. พร้อมคณะ ร่วมกันส่งมอบทองคำแท่งตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1256/2567 ระหว่างอัยการสูงสุด โจทก์ นายสาธิต รังคสิริ ผู้ถูกกล่าวหา น้ำหนักประมาณ 20,976 บาททองคำ มูลค่ากว่า 1,500 ล้านบาท ให้แก่กระทรวงการคลัง โดยกรมธนารักษ์ เพื่อให้ตกเป็นของแผ่นดิน

สำหรับคดีดังกล่าวคณะกรรมการ ป.ป.ช. ได้มีมติชี้มูลความผิดนายสาธิต รังคสิริ ผู้ถูกกล่าวหา เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมสรรพากร ในคดีร่ำรวยผิดปกติ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2559 และมีมติว่ารายการสั่งซื้อทองคำแท่งในชื่อของนายสาธิต รังคสิริ กับบริษัท ฮั่วเซ่งเฮง คอมโมดิทัช จำกัด รวม 15 รายการ เป็นทรัพย์สินที่นายสาธิต ร่ำรวยผิดปกติ โดยมีทรัพย์มากผิดปกติ หรือมีทรัพย์สินเพิ่มขึ้นมากผิดปกติ และได้ทรัพย์สินมาโดยไม่สมควร สืบเนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่ และศาลฎีกามีคำพิพากษาให้ทรัพย์ดังกล่าวตกเป็นของแผ่นดิน

27 กุมภาพันธ์ 2569 เว็บไซต์ข่าวประเทศกัมพูชา คีรีโพสต์ (Kiripost) ได้ออกมารายงานว่า โรงภาพยนต์ เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ กัมพูชา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครือโรงภาพยนตร์จากประเทศไทย ได้ยุติการดำเนินธุรกิจในประเทศกัมพูชา หลังจากอยู่ในอุตสาหกรรมนี้ที่กัมพูชามานานกว่า 12 ปี

ขณะที่เฟซบุ๊ก Major Cineplex Cambodia ระบุว่า ตลอดระยะเวลา 12 ปีที่ผ่านมา เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ ได้เป็นส่วนหนึ่งของช่วงเวลาภาพยนตร์มากมายนับไม่ถ้วน ตั้งแต่การดูหนังครั้งแรก ไปจนถึงความทรงจำอันแสนพิเศษที่ได้แบ่งปันร่วมกับครอบครัวและเพื่อนฝูง พวกเราขอขอบคุณจากใจจริงต่อทุกท่านที่ให้การสนับสนุนเรามาตลอดเส้นทางนี้ ความไว้วางใจและความรักจากท่านมีความหมายต่อพวกเราอย่างยิ่ง ในวันนี้ เราขอถ่ายทอดคำขอบคุณอย่างสุดซึ้งสำหรับทุกความทรงจำที่เราได้ร่วมสร้างไปด้วยกัน จากก้นบึ้งของหัวใจ ขอบคุณที่เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวของเรา

โดยเครือโรงภาพยนตร์ในประเทศกัมพูชา ภายใต้ชื่อ Major Cineplex Cambodia มีการบริหารงานในประเทศโดยบริษัท Major Platinum Cineplex (Cambodia) Co., Ltd. ซึ่งอยู่ภายใต้โครงสร้างการถือหุ้นและการบริหารจัดการของบริษัทแม่ในประเทศไทย คือ Major Cineplex Group Plc

Major Cineplex Group เป็นบริษัทด้านความบันเทิงและธุรกิจโรงภาพยนตร์จากประเทศไทย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงเทพฯ และถือเป็นหนึ่งในผู้ประกอบการโรงภาพยนตร์รายใหญ่ที่สุดของไทย โดยมีการดำเนินธุรกิจครอบคลุมหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

รายงานข่าว ระบุว่า การประกาศปิดกิจการของแบรนด์ และบริการจากประเทศไทยในกัมพูชารายล่าสุดนี้ เกิดขึ้นท่ามกลางกระแสการคว่ำบาตรสินค้าจากไทยอย่างต่อเนื่องในหมู่ชาวกัมพูชา ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องมาจากความขัดแย้งบริเวณชายแดนระหว่างสองประเทศ

โลกกำลังจับตามองประเทศไทยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ล่าสุด Financial Times สื่อเศรษฐกิจทรงอิทธิพลระดับโลก ได้เผยแพร่บทวิเคราะห์ที่บาดลึกถึงโครงสร้างชาติ โดยตั้งคำถามสำคัญว่า เกิดอะไรขึ้นกับอดีตเสือเศรษฐกิจอย่างไทย ? จนทำให้วันนี้สถานะถูกลดระดับลงมาเป็น คนป่วยแห่งเอเชีย (Sick Man of Asia) ที่กำลังเดินรั้งท้ายในสมรภูมิอาเซียน

หากย้อนกลับไปหลังวิกฤตปี 2540 ไทยเคยเป็นต้นแบบของปาฏิหาริย์แห่งเอเชีย ที่ผงาดด้วยอุตสาหกรรมการผลิตและการท่องเที่ยว แต่ปัจจุบันเศรษฐกิจไทยกำลังเผชิญกับ ภาวะอัมพาต ขณะที่เพื่อนบ้านอย่างเวียดนาม มาเลเซีย หรือฟิลิปปินส์ กำลังเร่งเครื่องเติบโตเกิน 5% ต่อปี แต่ไทยกลับดิ้นรนเพื่อให้ได้เพียงครึ่งเดียว

Financial Times ชี้ว่าความเปราะบางของไทยไม่ได้เกิดจากปัจจัยภายนอกเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการที่บริษัทข้ามชาติเริ่มมองข้ามไทย เพราะเราไม่มีแรงงานรุ่นใหม่ที่เป็นหัวหอก และนโยบายรัฐที่ขาดความชัดเจนจนนักลงทุนหนีไปหาตลาดที่มีพลังมากกว่า

หนึ่งในเนื้อร้ายที่กัดกินศักยภาพของประเทศคือความไม่มั่นคงทางการเมือง บทวิเคราะห์ระบุว่าวงจรการรัฐประหารและการจัดตั้งรัฐบาลที่ไม่เสถียร ได้ทำลายความเชื่อมั่นในการวางแผนระยะยาว การปฏิรูปโครงสร้างสำคัญ ทั้งด้านภาษีและการศึกษาถูกแช่แข็งภายใต้อิทธิพลของโครงสร้างอำนาจที่ฝังรากลึก ส่งผลให้คนรุ่นใหม่เกิดความสิ้นหวัง และมองว่ามาตรฐานการครองชีพกำลังถอยหลังลง

ประเทศไทยกำลังเดินหน้าสู่สังคมสูงวัย ด้วยความเร็วที่น่ากลัวกว่าเกือบทุกประเทศในภูมิภาค แต่ความต่างที่เจ็บปวดคือ เราขาดงบประมาณและการเตรียมพร้อมที่ดีพอเหมือนญี่ปุ่นหรือเกาหลีใต้ แรงงานที่ลดลงไม่เพียงแต่ทำให้ค่าใช้จ่ายรัฐพุ่งสูง แต่ยังลดเสน่ห์ของไทยในฐานะฐานการผลิตโลก หากไม่มีการปฏิวัติระบบอัตโนมัติ (Automation) หรือนโยบายแรงงานต่างด้าวขนานใหญ่ ไทยอาจติดอยู่ในกับดักนี้ไปอีกนาน

ในขณะที่อินโดนีเซียกำลังมุ่งสู่พลังงานสะอาดและอุตสาหกรรมนิกเกิล หรือเวียดนามที่ก้าวขึ้นเป็นศูนย์กลางเทคโนโลยีรายใหม่ ไทยยังคงฝากความหวังไว้กับการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมยานยนต์แบบเดิม ซึ่งเสี่ยงต่อการถูก Digital Disruption

ระบบการศึกษาไทยถูกวิจารณ์ว่าผลิตคนไม่ตรงงานทักษะด้านวิศวกรรมและเทคโนโลยีระดับสูงยังขาดแคลน ทำให้เราติดอยู่ในกับดักรายได้ปานกลาง ที่จะไปแข่งด้านค่าแรงถูกก็ไม่ได้ จะแข่งด้านนวัตกรรมขั้นสูงก็ยังไม่ถึง

ภาระหนักอึ้งที่ซ้ำเติมเศรษฐกิจไทยคือ หนี้ครัวเรือน ที่สูงติดอันดับเอเชีย คนไทยส่วนใหญ่กำลังใช้ชีวิตบนยอดดอยของหนี้สิน ทำให้กำลังซื้อภายในประเทศอ่อนแอ เมื่อบวกกับความเหลื่อมล้ำที่ขยายวงกว้างระหว่างกรุงเทพฯ และชนบท ยิ่งกลายเป็นเชื้อไฟที่โหมความไม่สงบทางสังคมให้รุนแรงขึ้น

สื่อต่างประเทศของอังกฤษอย่าง Financial Times ยังทิ้งท้ายว่า ไทยไม่ได้ขาดทรัพยากร แต่ขาด ความกล้าที่จะปฏิรูปอย่างเด็ดขาด ทางรอดเดียวที่จะพ้นจากการเป็นคนป่วยคือการยอมผ่าตัดใหญ่ ทั้งการเมือง การศึกษา และโครงสร้างเศรษฐกิจสีเขียว หากไทยยังเลือกที่จะระมัดระวังจนเกินเหตุ และเน้นแก้ไขปัญหาภายในแบบเฉพาะหน้า เราอาจจะกลายเป็นกรณีศึกษาที่น่าเศร้าของภูมิภาค... ในฐานะประเทศที่พลาดโอกาสดี ๆ ไปทั้งหมดอย่างน่าเสียดาย